TÜRK TOPLUMUNDA MANUEL TERAPİ FARKINDALIĞI: KESİTSEL BİR ANKET ÇALIŞMASI VE MANUEL TERAPİYE GENEL BİR BAKIŞ

BUĞRA İNCE

Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2021;24(1):45-51

Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Bezmiâlem Vakıf University Faculty of Medicine, İstanbul, TURKEY

 

Amaç: Türk toplumunda, manuel terapi hakkında bilgi düzeyinin ölçülmesi ve manuel terapi farkındalığını oluşturmak için gerekli faktörlerin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Mayıs-Haziran 2020 tarihlerinde üniversitemiz hastanesi polikliniklerine kas-iskelet sistemi ağrısı nedeniyle başvuran hastalar arasından, belirgin yapısal bozukluğu olmayan ve fonksiyonel kas-iskelet sistem bozukluğu tespit edilen hastalar çalışmaya alındı. Kendi kendine uygulanabilen bir anket hazırlandı. Yaş, cinsiyet ve eğitim düzeyi bilgileri toplandı. Hastaların manuel terapi hakkındaki genel bilgi düzeyleri, manuel terapi ve tamamlayıcı tıbba genel yaklaşımları, manuel terapinin endikasyonkontrendikasyon ve etkinliği hakkındaki bilgi düzeyleri, manuel terapinin uygunluğuna kimin karar vermesi gerektiği ve manuel terapi uygulayıcılarının kimler olması gerektiği konularındaki görüşleri mevcut literatür bilgileri eşliğinde tartışılarak değerlendirildi. Bulgular: Anket, 104 katılımcıya uygulandı. Katılımcıların %45, 4’ü manuel terapiyi hiç duymadıklarını ifade ederken, manuel terapiyi araştırdığını ve manuel terapi hakkında bilgi sahibi olduğunu ifade eden katılımcılar %16, 3 oranındaydı. Katılımcıların %81, 7’si geleneksel ve tamamlayıcı tıp yöntemlerinin etkili olabileceğine inandıklarını ve %46, 4’ü zaman zaman çevrelerinden manuel terapi benzeri uygulamaları talep ettiklerini ifade ettiler. Bel ağrısı (%68, 9), boyun ağrısı (%68, 9) ve sırt ağrısı (%66) katılımcılar tarafından en çok ifade edilen endikasyonlardı. Katılımcıların %32’si servikal ve lomber disk hernilerinin manuel terapi ile tedavi edilebileceğini ifade ettiler. Manuel terapinin diğer fizik tedavi yöntemleri kadar etkili olduğunu belirten katılımcılar %54, 8 oranındaydı. Katılımcıların %50’si manuel terapinin uygunluğu konusunda hekimlerin karar verici olması gerektiğini ifade ederken, %53, 5’i manuel terapiyi fizyoterapistlerin uygulaması gerektiğini ifade ettiler. Sonuç: Manuel terapi yüksek eğitim düzeyine sahip hastalar arasında dahi yeteri kadar bilinmeyen bir tedavi yöntemidir. Buna rağmen hastalar manuel terapinin etkili olabileceğine inanmakta ve manuel terapi ya da benzeri uygulamaların arayışına girmektedir. Disk hernilerinde manuel terapinin kullanımı toplumda eksik bilinen ve suistimale açık bir konu olarak gözükmektedir. Hastalar hangi hastalıklarda manuel terapinin uygulanabileceği konusunda hekimlerin karar verici ve bilgilendirici olmalarını beklemekte ve uygulamaları eğitilmiş sağlık profesyonellerinin yapmalarını tercih etmektedir.