VAHİT ÖZMEN, NERGİZ DAĞOĞLU, İSMET DEDE, ADEM AKÇAKAYA, MUSTAFA KEREM, FATİH GÖKSEL, ENVER ÖZGÜR, EMEL BAŞKAN, MUSTAFA YAYLACI, ADİL CEYDELİ, MELTEM BAYKARA, HURİYE ŞENAY KIZILTAN, ŞEREF KÖMÜRCÜ, MAHMUT GÜMÜŞ, H MEHMET TÜRK, RECEP DEMİRHAN, ALİ AKGÜN, NAİM KADOGLOU, EMRE YATMAN, CEM CÜNEYT ELBİ, SEZA GÜLEÇ, ATİLLA SORAN, AHMET ÖZET, FAHRETTİN KELEŞTİMUR
European Journal of Breast Health - 2016;12(1):9-12
Amaç: Dünyada ve Türkiye’de kanserin görülme sıklığı ve buna bağlı mortalitede artış görülmektedir. Kanserin sıklık ve mortalisindeki artış, ülkemiz ve diğer gelişmekte olan ülklerde daha belirgin olarak göze çarpmaktadır. Bu kurultayın amacı, ülkemizde görülen kanserlerin önlenmesi, tarama, erken tanı ve tedavisi ile ilgili mevcut durumu ortaya koyarak, eksiklikleri saptamak, belirlenen çözümleri sistem yöneticileri ile paylaşmak ve uygulanmasına yardımcı olmaktır. Ayrıca paliyatif bakım konusundaki gelişmeler de değerlendirilmiştir. Yöntem ve Gereçler: Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı (TCSB) tarafından düzenlenen yurt dışından 6 yurt içinden 16 bilim adamının katıldığı ve toplam 3 gün süren toplantılarda ülkemizde klinik onkoloji uygulamalarında mevcut durum, yetersizlikler, mültidisipliner çalışmada karşılaşılan sorunlar ve bunların çözümleri önceden belirlenmiş konu başlıkları altında tartışılmış ve raporlanmıştır. Bulgular: Yeni kurulan Türkiye Sağlık Enstitüleri Başkanlığı (TÜSEB) ve Ulusal Kanser Enstitüsü’nün onkoloji alanında yeni bir yapılanma sağlayabileceği saptanmıştır. Ülkemizde ve yurt dışında bu alanda başarılı çalışmalar gerçekleştiren bilim adamlarının varlığı ve sayılarının artması, TCSB Kanserle Savaş Dairesi’nin ulusal genel kanser ve Türkiye Meme Hastalıkları Dernekleri Federasyonunun(TMHDF) meme kanseri kayıt programının oluşturulması, uygulanan toplum tabanlı tarama programları ve yaygınlaştırılmaya çalışılan Kanser Erken Tanı ve Eğitim Merkezleri’nin (KETEM) varlığı mevcut olumlu bulgulardır. Bunların yanında eğitim, uygulama, yönetim ve araştırma konularında belirgin eksiklikler saptanmış olup, bu eksiklikleri gidermek üzere politika ve proje önerileri sunulmuştur. Bu çalışmaların uygulanmasında ilgili kuruluşlarla işbirliğine gidilmesi desteklenmiştir Sonuç: Türkiye’de kanser sıklığı ve mortalitesi artmakta, yaygın toplum tabanlı tarama ve etkin tedavideki yetersizlikler, tanıda gecikmeye ve mortalitede artışa neden olmaktadır. Son 10 yıl içerisinde kayıt, tarama ve tedavideki uygulamalara rağmen, daha yaygın, organize toplum tabanlı tarama programlarına, tam donanımlı erken tanı ve tedavi merkezlerine gereksinim vardır. Ülkemizde temel kanser epidemiyolojik çalışmalarının, translasyonel, genetik ve moleküler araştırmaların arttırılması zorunludur. Kronik ve terminal kanser hastalarında ağrı tedavisi ve palyatif bakımda iyileştirilmeler zorunludur.
