Deniz Say ŞAHİN, Nüket Örnek BÜKEN
Lokman Hekim Dergisi - 2026;16(3):776-790
Amaç: Araştırmamızda ülkemizdeki hekim ve hemşirelerin yaşam sonu kararları sürecindeki tutumlarını ve bu tutumları etkileyen faktörlerin hangi değişkenler olduğunu saptamayı amaçladık . Yöntem: Araştırma nicel, kesitsel bir çalışmadır. Araştırma için kendi hazırladığımız sosyo -demografik veri formu ve yaşam sonu kararları ölçeği gerekli izinler alındıktan ve geçerlilik ve güvenilirlik analizleri yapıldıktan sonra kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya 870 hekim ve hemşire katılmış olup; yaş, cinsiyet, medeni durum, çocuk sahibi olma değişkenlerinin yaşam sonu kararları konusundaki algı, inanç ve uygulamalar açısından önemli ve istatistiksel olarak anlamlı (p<=0,05) sosyo -demografik değişkenler olduğu; eğitim, mesleki faktör, çalışılan birim, gelir düzeyi değişkenlerinin ise yaşam sonu kararlarında algı, inanç ve uygulamalar açısından istatistiksel olarak anlamlı farkın olmadığı (p>0,005) değişkenler olduğu saptanmıştır. Katılımcıların %1,6'sının tıbbi vekaletname bıraktığı, %83,2'sinin konu ile ilgili ek eğitimlere ihtiyaç duyduğu, %46,7'sinin yaşam sonu kararları ile ilgili görüşmeleri en az bir kere başlattığı , %43,7'sinin yaşam sonu kararları ile ilgili görüşmeleri hekimlerin, %41,8'inin ise hastaların başlatması gerektiğini düşündüğü saptanmıştır. Sonuç: Araştırma sonuçlarımız sağlık personelinin konu ile ilgili ciddi bir eğitim ihtiyacını , yetkilendirme bildirimlerinin uygulamaya konulması gerekliliğini ve Hastane Etik Kurullarının önemini ortaya koymaktadır. Alanda konu ile ilgili gereksinimlerin belirlenerek, ilgili kurumların çalışmaları önem arz etmektedir.
