HALE ZEYNEP BATUR ÇAĞLAYAN, FAHRETTİN EGE, BİRGÜL BAŞTAN, GÜL YALÇIN ÇAKMAKLI, İREM YILDIRIM ÇAPRAZ, ETHEM MURAT ARSAVA, MEHMET AKİF TOPÇUOĞLU, İBRAHİM ARDA YILMAZ, AHMET ONUR KESKİN, MEHMET İLKER YÖN, NEŞE TUNCER ELMACI, KAYIHAN ULUÇ
Turkish Journal of Neurology - 2014;20(3):72-75
AMAÇ: Türkiyede nöroloji asistan eğitimini iyileştirmek ve standartize etmek için Tıpta Uzmanlık Kurulu Müfredat Oluşturma Sistemi Komisyonu tarafından hazırlanan ulusal bir program uygulanmaktadır. Bu çalışmada, asistanlar arası yapılmış ulusal bir anketi temel alarak, mevcut nöroloji eğitim programlarını ve çalışma koşullarını değerlendirmeyi amaçladık. YÖNTEMLER: Tüm nöroloji asistanları; 39 soruluk bir ankete katılmaları için, çevirim-içi formuna bağlantı içeren e-posta aracılığıyla davet edildiler. Asistanların çalışma koşullarına, eğitim ve araştırma faaliyetlerine dair veriler toplandı. BULGULAR: ÇDörtyüz elli nöroloji asistanından 136sı (% 302) anketi tamamladı. Bunların içinden 119 (%88) asistan günde 8 saatten fazla çalıştığını, ve 116sı (%85) ayda 3ten fazla nöbet tuttuğunu bildirdi. Asistanların 112si (%82) bölümlerindeki eğitim programından memnun değildi. Asistanların yarısı, çalıştığı kurumlarda yapılandırılmış bir eğitim program olmadığını belirtti. Her ne kadar %70i kliniklerinde yürütülen klinik veya temel araştırmalara katıldığını bildirdiyse de, sadece %35i yeterli bir akademik denetimden geçirildiğini belirtti. Son olarak, asistanlardan 126sı (%94), performans sisteminin eğitimlerini olumsuz yönde etkilediğini bildirdi. SONUÇ: Türkiyede nöroloji eğitimindeki memnuniyetsizliğin başlıca sebepleri, yetersiz eğitim programları, standart olmayan çalışma saatleri ve sağlık alanında performansa dayalı ek ödeme sistemidir. Bu bulgular, Tıpta Uzmanlık Kurulunun geliştirmiş olduğu nöroloji eğitim programını iyileştirmek ve standartize etmek için yol gösterebilir.
