Esra HAŞOĞLU, Sevgi ÇAĞIRTEKİN, Volkan ŞAHİN, Bahadır TURAN
Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi - 2026;23(3):408-417
Amaç: Ergoterapi (ET), özellikle duyusal işlemleme güçlüklerinin ele alınmasında, psikiyatrik bozukluğu olan çocuklarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Bununla birlikte, çocuk ve ergen psikiyatrisi alanında ergoterapiye yönlendirme örüntüleri ve yönlendirilen hastaların klinik özelliklerine ilişkin veriler sınırlıdır. Bu çalışmada, Türkiye'de çocuk ve ergen psikiyatrisi ortamından ergoterapi birimine yönlendirilen çocukların özelliklerinin incelenmesi ve tanı kategorileri ile yaş gruplarına göre yönlendirme örüntülerinin araştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve metod: Bu retrospektif çalışmaya, çocuk ve ergen psikiyatrisi kliniğinden ergoterapi birimine yönlendirilen 205 çocuk dahil edilmiştir. Sosyodemografik ve klinik veriler tıbbi kayıtlardan elde edilmiş ve yönlendirme nedenleri klinik değerlendirmeye göre kategorize edilmiştir. Yönlendirme örüntüleri yaş gruplarına göre ki-kare testi ile, tanı kategorilerine göre ise tanımlayıcı olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çocukların ortanca yaşı 73,5 ay (15-213) olup, %74,6'sı erkektir, örneklemin %49,3'ü <=6 yaş grubundadır. En sık tanı otizm spektrum bozukluğu (OSB) (%57,5) olup, bunu dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (%33,2) ve global gelişimsel gecikme/zihinsel yetersizlik (%31,2) izlemiştir. En sık yönlendirme nedeni duyusal hassasiyet (%42,0) olarak bulunmuş, bunu duyusal arayış (%20,0) ve rutin OSB değerlendirmesi (%12,7) izlemiştir. Yönlendirme örüntüleri yaş grupları arasında anlamlı farklılık göstermemiş, ancak yönlendirmeler en sık okul öncesi dönemde yapılmıştır. Sonuç: Bu bulgular, çocuk ve ergen psikiyatrisinde ergoterapiye yönlendirmelerin büyük ölçüde nörogelişimsel bozukluklar ve duyusal işlemleme güçlükleri, özellikle duyusal hassasiyet tarafından yönlendirildiğini göstermektedir. Yönlendirmelerin erken çocukluk döneminde yoğunlaşması, erken tanılama ve multidisipliner müdahalenin klinik önemini vurgulamaktadır.
