Eren ÖZTÜRK, Elif AGÜLOĞLU-BALİ, Taliha KARAKÖK, Melike TÖRÜYENLER-COŞKUNPINAR, Merve BÜYÜKKÖRÜK
Klimik Dergisi - 2026;39(1):11-18
Amaç: Türkiye' de infeksiyon hastalıkları ve klinik mikrobiyoloji (İHKM) uzmanlık eğitimi, Tıpta Uzmanlık Kurulu çekirdek müfredatına uygun olarak yapılandırılmış olmakla birlikte eğitim kurumları arasında uygulamada farklılıklar mevcuttur. Bu çalışmada, Türkiye' deki İHKM eğitim kliniklerinde müfredatın uygulanma düzeyinin, eğitim süreçlerinin ve klinikler arası farklılıkların değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntemler: Bu kesitsel anket çalışması Türkiye' de İHKM uzmanlık eğitimi verme yetkisine sahip tüm kurumları kapsamakta olup İHKM asistanları ve genç uzman hekimleriyle yüz yüze veya çevrimiçi olarak gerçekleştirildi. Toplam 52 sorudan oluşan anket; demografik bilgileri ve akademik kadro yapısı, çekirdek müfredata dayalı eğitim uygulamaları, klinik altyapı, çalışma koşulları gibi konuları kapsamaktaydı. Veriler tanımlayıcı istatistikler ve karşılaştırmalı testler kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya katılmayı kabul eden 100 katılımcı ile İHKM eğitim kliniklerinin tamamı (n=87) temsil edilmiştir. Katılımcıların ortanca yaş değeri 30 (25-40) yıl olup %71'i kadındı. Eğitim kliniklerinde bulunan öğretim üyesi sayısının ortanca değeri 6 (1-13), asistan hekim sayısının ortanca değeri ise 11 (1-55) olarak saptandı. Eğitim kliniklerinin %40'ında (35/87) öğretim üyesi/asistan hekim oranı 1:3'ün altında idi. Hastane türlerine göre öğretim üyesi/asistan hekim oranı ( p=0.134) ve asistan hekim sayısında ( p=0.127) istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmazken, öğretim üyesi sayısı bakımından şehir hastaneleri lehine anlamlı düzeyde bir farklılık tespit edildi (p=0.037). Nöbetlerde ayrı dinlenme odası bulunan klinik sayısı %22 (19/87) idi. Ayrıca, kliniklerin %53'ünde (46/87) bilgisayar sayısı asistan sayısından az olarak bildirildi. Eğitim kliniklerinin yaklaşık yarısında kliniğe ait mikrobiyoloji laboratuvarı yoktu (44/87; %50.5). Kliniklerde en yaygın bildirilen eğitim etkinliği sunum (%98.9), en az bildirilen eğitim etkinliği ise kurs (%13.8) idi. Seminer/sunum saatlerinde anlatıcı olarak görev yapan öğretim üyeleri açısından üniversite ve araştırma hastaneleri lehine anlamlı düzeyde farklılık tespit edildi (p=0.006). Sonuç: Bu çalışmanın bulguları, asistan hekimlerin iş yükü, eğitim kalitesi ve çalışma koşullarında iyileştirme gereksinimi bulunduğunu ve Türkiye' deki İHKM eğitim klinikleri arasında çekirdek müfredat ile klinik uygulamalar açısından belirgin farklılıklar olduğunu ortaya koydu. Çalışma, ulusal düzeyde müfredat uyumunun izlenmesi ve uzmanlık eğitiminin geliştirilmesine yönelik kapsamlı veriler sunmaktadır.
