TÜRKİYE'DE KRİPTORŞİDİZM YÖNETİMİNDE GÜNCEL KLİNİK YAKLAŞIMLAR: ULUSAL BİR ANKET ÇALIŞMASI

Şenay KURTULUŞ, Nizamettin KILIÇ, Eyüp Burak SANCAK

Troia Tıp Dergisi - 2026;7(3):146-153

Department of Pediatric Surgery, Çanakkale Onsekiz Mart University Faculty of Medicine, Çanakkale, Türkiye

 

Amaç: Kriptorşidizm erkek çocuklarda en sık görülen konjenital anomalilerden biridir ve yönetim stratejileri cerrahi eğitim ile klinik deneyime göre değişiklik gösterebilir. Bu çalışmada, Türkiye'deki çocuk cerrahları, ürologlar ve çocuk ürologları arasında kriptorşidizm yönetimine ilişkin güncel uygulamalar ve görüş birliği değerlendirildi. Yöntem: Türkiye'de görev yapan çocuk cerrahları, ürologlar ve çocuk ürologları arasında ulusal düzeyde kesitsel bir anket çalışması gerçekleştirildi. Anket, palpe edilebilen inmemiş testisler (UDT), intraabdominal testisler (IAT), retraktil testisler ve seçilmiş özel klinik durumlara yönelik yönetim tercihlerini değerlendirdi. Uzmanlık grupları arasındaki karşılaştırmalar ki-kare veya uygun durumlarda kesin testler kullanılarak yapıldı. Bulgular: Çalışmaya 107 çocuk cerrahı, 24 ürolog ve 22 çocuk üroloğu olmak üzere toplam 153 klinisyen katıldı. Palpe edilebilen inmemiş testislerde çocuk cerrahları (%54,2) ve ürologlar (%54,2) en sık 12-18 ay arasında, çocuk ürologları (%54,5) ise 6-11 ay arasında orşiopeksiyi tercih etti; ancak uzmanlık grupları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi . Preoperatif hormonal tedavi nadiren tercih edildi. Palpe edilebilen UDT'lerde ultrasonografi, ürologlar tarafından daha sık istenirken, çocuk ürologlarının çoğu bunu gerekli görmedi. Alçak yerleşimli IAT'lerde laparoskopi yardımlı tek aşamalı orşiopeksi, yüksek yerleşimli IAT'lerde ise iki aşamalı Fowler-Stephens orşiopeksi en sık tercih edilen yöntemlerdi. Katılımcıların çoğu retraktil testislerde puberteye kadar izlem önerirken, seçilmiş olgularda orşiopeksi tercih edildi. Özel klinik durumların yönetimi uzmanlık grupları arasında benzerdi. Sonuç: Türkiye'de kriptorşidizm yönetimi büyük ölçüde güncel uluslararası kılavuzlarla uyumluydu. Preoperatif görüntüleme ile intraabdominal ve retraktil testislerin yönetiminde bazı farklılıklar bulunmasına rağmen, uzmanlık alanları arasında yüksek düzeyde görüş birliği gözlendi.