BETÜL AKALIN, ARZU İRBAN, GİZEM ÖZARGUN
Sağlık Profesyonelleri Araştırma Dergisi - 2023;5(1):49-69
Modern tıp bilimsel bilgiye dayanmaktadır. Objektif ve evrensel tedavi yöntemleridir. Modern tıbbın dışında geleneksel ve tamamlayıcı tıp adı altında da uygulamalar yapılmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) tanımına göre geleneksel tıp; çeşitli kültürlerin inançları, teorileri ve deneyimlerine dayalı, açık-lanan veya açıklanamayan, sağlığın korunması, hastalıkların önlenmesi, teşhisi ve tedavisi süreçlerinin hepsinde kullanılan bilgi ve uygulamaların tümüdür. Tamamlayıcı tıp veya alternatif tıp terimlerini ise; ülkenin kendi geleneği ile ilgili olmayan, mevcut sağlık sistemine entegre edilmemiş uygulamalar olarak tanımlamıştır. Çok eskiye dayanmasına rağmen, halen kullanımı oldukça fazladır. Son dönemde bazı devletlerin ve önemli kurumların desteğiyle önü daha da açılmıştır. Türkiye de destekleyici ülkeler ara-sındadır. 27 Ekim 2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanan "Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp (GE-TAT) Uygulamaları Yönetmeliği" ile 15 uygulama Türkiye’de yasal hale getirilmiştir. İlgili yönetmelik, yasal sınırları belirsiz olan çeşitli uygulamaların düzenlenmesi açısından oldukça önemli bir adım olsa da, yetersiz kaldığına yönelik eleştiriler almaktadır. Bu nedenle çalışmanın amacı; derleme yöntemi ile mevcut literatürü inceleyerek, Türkiye’de GETAT uygulama standartlarını iyileştirmek için öneriler ge-liştirmektir. Cezai yaptırımların ağırlaştırılması, modern tıptan ayrı özel hukuki şartların belirlenmesi, medya kaynaklarına sınırlamalar getirilmesi, reçete yazmaya yönelik gerekli mevzuatın eklenmesi, has-tanın kendi hekiminden uygunluk belgesi alma zorunluluğu getirilmesi, GETAT uygulamalarına özel “Bilgilendirme ve Rıza Formu” oluşturulması ve denetimlerin sıklaştırılması, geliştirilen başlıca öneri-ler olmuştur.
