TÜRKİYE’DEKİ İLAÇ FİRMASI YÖNETİCİLERİNİN LİDERLİK DAVRANIŞLARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

BİLGE SÖZEN ŞAHNE, SEVGİ ŞAR

Journal of Research in Pharmacy - 2015;19(3):174-180

Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Eczacılık İşletmeciliği AD

 

Organizasyonların zamana ayak uydurabilmeleri ve faaliyet gösterdikleri sektörde rekabet üstünlüğü sağlayarak başarıya ulaşmaları, kendilerini yönetenlerin birer lider olması ve onların davranış ve tutumları ile yakından ilgilidir. Özellikle hayati öneme sahip çıktıları bulunan sağlık sektörünün bir bileşeni olan ilaç sanayiinde, bu durumun ayrı bir yeri bulunmaktadır. Başlarda Özellikler Yaklaşımı, Davranışsal Yaklaşım ve Durumsallık Yaklaşımı çerçevesinde incelenen lider davranışları zaman içerisinde yerini modern yaklaşımlara bırakmıştır. Davranışsal yaklaşım içerisinde yer alan Ohio Liderlik Çalışmaları, günümüzde kullanılan 360o Performans Değerlendirme Sisteminin de temelini oluşturmaktadır. Bu çalışmalar kapsamında geliştirilen ve bu çalışma kapsamında uygulanan ankette yer alan Liderlik Davranışları Betimleme Ölçeği, Ergun tarafından Türkçe’ye de uyarlanmış bir ölçektir. Bu çalışmada, AİFD, İEİS ve TİSD’e üye olan ve Türkiye’de faaliyet gösteren ilaç firmalarının yöneticilerinin liderlik yaklaşımlarını belirleyebilmek için içerisinde bu ölçekle birlikte çeşitli temel bilgilerin alınmasına yönelik soruların bulunduğu bir anket uygulanmıştır. 112 kişinin cevap verdiği anket çalışması incelendiğinde yaş, cinsiyet, meslek, liderlik eğitimi alma durumu açısından katılımcıların liderlik yaklaşımlarında bir farklılık bulunmadığı belirlenmiştir. Bu bağlamda, liderliğin sonradan öğrenilebilir ve geliştirilebilir bir olgu olduğu gerçeği göz önünde bulundurularak, Türkiye’de faaliyet gösteren ilaç firmalarının yönetim kademesinde yer alan kişilerin etkili birer lider olabilmesi ve sektörün ilerlemesinin sağlanabilmesi için firmaların bu kişilerin eğitimine gerekli önemi vermesi gerektiği düşünülmektedir. Söz konusu eğitimlerin kapsamının ise fark yaratacak şekilde düzenlenmesinin, amaca ulaşmada temel etken olduğu değerlendirilmektedir.