ULNAR TARAFLI KARPOMETAKARPAL ÇIKIKLARIN SAPTANMASINDA OBLİK X-RAY PROJEKSİYONLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ: BİR KADAVRA ÇALIŞMASI

Omar ALJASIM, Can YENER, Mesut DEMİRKOPARAN, Arman VAHABI, Ali Engin DAŞTAN, Nadir ÖZKAYIN, Okan BİLGE, Hüseyin GÜNAY, Levent KÜÇÜK

Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi - 2026;32(11):1323-1328

Department of Orthopedic Surgery, Ege University Faculty of Medicine, İzmir-Türkiye

 

AMAÇ: Ulnar taraflı karpometakarpal (KMK) eklemlerin çıkıkları ve kırık-çıkıkları nadir görülen yaralanmalardır ve genellikle ilk klinik değerlendirmelerde gözden kaçırılır. Bunun başlıca nedeni, radyografik bulguların belirsiz olması ve anatomik yapıların üst üste binmesidir. Kaçırılan veya gecikmiş tanı, kronik instabiliteye, sürekli ağrıya ve suboptimal fonksiyonel sonuçlara yol açabilir. Bu çalışma, kontrollü bir kadavra modelinde beşinci KMK eklem çıkıklarının tanısında farklı oblik radyografik projeksiyonların tanısal duyarlılık ve özgüllüğünü değerlendirmeyi ve karşılaştırmayı amaçlamıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışmada, modifiye Larssen solüsyonu ile korunan Altı insan kadavra eli kullanıldı. Beşinci KMK eklemin doğal hizası, %25 çıkık ve %50 çıkık olmak üzere üç farklı eklem durumunda, lateral görünümden 30 derece, 45 derece ve 60 derece açılarda oblik floroskopik görüntüler alındı. Standartize görüntüleme sabit bir dijital sistemle gerçekleştirildi. Toplam 54 randomize görüntü, 20 ortopedi cerrahı (7 uzman ve 13 kıdemli asistan) tarafından incelenen bir anket haline getirildi. Cerrahlar beşinci KMK ekleminin durumunu "çıkık", "çıkık değil" veya "belirsiz" olarak sınıflandırdı. Her oblik açı için duyarlılık, özgüllük ve genel tanısal doğruluk hesaplandı. BULGULAR: 60 derece oblik radyografiler, çıkıkların tespitinde en yüksek duyarlılığı gösterdi ancak özgüllükte orta düzeyde bir azalma oldu. Buna karşılık 30 derece görünüm en yüksek özgüllüğe sahipken en düşük duyarlılığa sahipti. 45 derece oblik radyografiler daha dengeli bir tanısal profil sundu. Genel olarak 60 derece oblik radyografiler en yüksek tanısal doğruluğu sağladı. İlginç bir şekilde, kıdemli asistanlar uzmanlara göre anlamlı derecede daha yüksek tanısal doğruluk gösterdi. SONUÇ: 60 derece oblik radyograf, beşinci KMK çıkıklarının tespitinde en iyi performansı göstermesine rağmen, duyarlılığı tek başına tanısal araç olarak kullanılacak düzeyde yeterli değildir. Klinik şüphe radyografilerde belirsizliğe rağmen devam ediyorsa, bilgisayarlı tomografi (BT) taraması önerilir.