Ahmet ÖKSÜZ, Neşe PEKCAN, Rahime Merve UÇAR, Özlem COŞKUN, Işıl İrem BUDAKOĞLU
Tıp Eğitimi Dünyası - 2026;25(76):101-111
Amaç: Bu çalışma, Türkiye'de tıp eğitimi araştırmalarındaki eğilimleri belirlemek amacıyla 2001 ile 2024 yılları arasında düzenlenen Ulusal Tıp Eğitimi Kongrelerinde sunulan sözlü ve poster bildirilerini sistematik olarak gözden geçirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, doküman incelemesine dayalı tanımlayıcı bir çalışmadır. 2001 ile 2024 yılları arasında kongre kitapçıklarında yer alan ve genel erişime açık olan tüm bildiriler, örneklem seçimi yapılmaksızın çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmada incelenen veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen ve yazar özellikleri, metodoloji ve içerik gibi parametreleri kapsayan "Bildiri İnceleme Formu" aracılığıyla toplanmış ve tanımlayıcı istatistikler (frekans ve yüzde) kullanılarak özetlenmiştir. Bulgular: İncelenen 1078 bildirinin %79,7'si poster sunumuydu. Çalışmaların %52,8'inin nicel desene sahip olduğu, tanımlayıcı yöntemin en sık kullanıldığı (%65,4) ve veri toplama aracı olarak anketlerin kullanıldığı (%41,6) belirlendi. En fazla bildiri Ege Üniversitesi tarafından sunulmuştu (%10,9) ve çalışmaların %25,2'sinin 6 veya daha fazla yazara sahip olduğu bulundu. Konu seçimi açısından, "mezuniyet öncesi tıp eğitimi" %27,2 oranıyla ilk sırada yer alırken, yapay zekâ 2024 yılında en çok çalışılan konu olmuştur. Sonuç: Bulgular, Türkiye'de Ulusal Tıp Eğitimi Kongrelerinde sunulan araştırma özetlerinin ağırlıklı olarak tanımlayıcı ve nicel desende olduğunu göstermektedir. Mezuniyet öncesi tıp eğitimi alanındaki çalışmalar baskınlığını sürdürmektedir ve 2024 yılı itibarıyla yapay zekâ ile ilişkili çalışmalardaki artış uluslararası literatür ile benzerdir. Bu çalışma, Ulusal Tıp Eğitimi Kongresi'nde sunulan bildirilerin bibliyometrik özelliklerine ilişkin genel bir görünüm sunmuştur.
