Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

ÜNİVERSAL ADEZİVLERİN DENTİNE MİKRO-GERİLİM BAĞLANMA DAYANIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

NAZLI ŞİRİNSÜKAN, ZEYNEP BATU, ESRA CAN

Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi - 2022;18(1):37-43

Yeditepe Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Restoratif Diş Tedavisi A.D., İstanbul

 

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı beş farklı üniversal adezivin iki farklı uygulama modunda (etch&rinse ve self-etch) dentine mikro-gerilim bağlanma dayanımlarını μTBS altın standart olarak kabul edilen üç basamaklı bir etch&rinse adeziv ve iki basamaklı bir self-etch adeziv ile karşılaştırmaktır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Otuz altı adet çürüksüz insan üçüncü molar dişi rastgele olarak 12 gruba ayrıldı (n=3). Her gruptaki dişlerin oklüzal minesi su soğutması altında aşındırıldı ve dentin yüzeyindeki smear tabakası su soğutması altında 600 grit SiC zımpara ile standardize edildi. Üniversal adezivler üretici firmaların talimatları doğrultusunda; Clearfil Universal Bond, self-etch [CUSe] ve etch&rinse [CUEr]; Single Bond Universal, self-etch [SUSe], etch&rinse [SUEr]; All-Bond Universal, self-etch [AlSe], etch&rinse [AlEr]; iBond Universal, self-etch [iBSe], etch&rinse [iBEr]; G-Premio Bond Universal, self-etch [GPSe], etch&rinse [GPEr] olarak uygulandı. Etch&rinse için Optibond FL [OFL], self-etch için ise Clearfil SE Bond [CSE] kontrol grubu olarak kullanıldı. Adeziv uygulamasından sonra dişlerin oklüzal yüzeylerinde rezin kompozit (Filtek Z250; A2) ile 5mm kalınlıkta built-up yapıldı, örnekler 24 saat 37 0C’de bekletildi ve 1 mm2 dentin-kompozit çubuklarına ayrılarak (Isomet) universal test cihazında mikro-gerilim testine (MPa; n: 20; 0.5mm/ dk) tabii tutuldu. Veriler two-way ANOVA ve post-hoc Tukey testleri kullanılarak analiz edildi (p<0.05). BULGULAR: Aynı adezivin farklı uygulama modları karşılaştırıldığında, GPEr, iBEr ve AlEr ile elde edilen μTBS değerleri GPSe, iBSe ve AlSe’den istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,05). CUEr ve CUSe ile SUEr ve SUSe arasında ise istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Adezivler etch&rinse modunda birbirleriyle karşılaştırıldığında, istatistiksel olarak en yüksek μTBS değeri kontrol grubu OFL ile elde edildi (p<0,05), GPEr, iBEr ve SUEr arasında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0,05) ve istatistiksel olarak en düşük değerler AlEr ve CUEr ile saptandı (p<0,05). Adezivler self-etch uygulama modunda karşılaştırıldığında, istatistiksel olarak en yüksek μTBS CUSe, SUSe ve GPSe ile elde edildi (p<0,05) ve kontrol grubu CSE ile aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). TARTIŞMA ve SONUÇ: Üniversal adezivlerin dentine bağlanma performansları kullanılan materyale ve seçilen uygulama moduna bağlıdır. Altın standart olarak kabul edilen üç basamaklı etch&rinse adeziv sistemi ile en yüksek bağlanma değerleri elde edilmiştir, ancak farklı üniversal adezivlerin her iki uygulama modu da altin standart olarak kabul edilen iki basamaklı self-etch adeziv sistemi ile benzer bağlanma dayanımı göstermiştir.