SUNA UYSAL YALÇIN, MERYEM PARLAK, HİLAL NUR DERİN
Genel Tıp Dergisi - 2025;35(4):624-632
Amaç: Bu çalışma, akıllı telefon bağımlılığı riskinin üniversite öğrencilerinde duygusal düzensizlik ve problem çözme üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Tanımlayıcı-ilişki arayıcı olarak gerçekleştirilen bu çalışmaya üniversitede öğrenim gören 354 öğrenci katılmıştır. Veriler bilgi formu, Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-kısa form (ATBÖ), Problem Çözme Envanteri (PÇE) ve Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği-kısa form (DDGÖ-16) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde, ortalama, Pearseon korelasyon ve doğrusal regresyon, bağımsız gruplar t -testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve post hoc (Tukey, LSD) kullanılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin ATBÖ, PÇE ve DDGÖ puan ortalamaları sırasıyla 36,40±12,71, 99,52±24,12, 25,69±14,14’dır. ATBÖ ile PÇÖ ve DDGÖ arasında neden sonuç ilişkisini belirlemek üzere yapılan lineer regresyon analizinde akıllı telefon bağımlılığı riski bulunanların, problem çözme becerilerinde azalma (ß=0,331) ve duygu düzenleme becerilerinde güçlükler düzeyini arttırmaktadır (ß=0,172). Çalışmamızda, akıllı telefon bağımlılığı riskinin artmasının duygu düzenleme güçlüklerinde ve problem çözme becerilerinde azalmaya neden olduğu bulunmuştur. Sonuç: Bu sonuç, bağımlılıkla mücadele eylem planlarında akıllı telefon bağımlılığı riskinin yol açtığı sorunları ortaya koymakta ve bu riskin azaltılması için önemli veriler sağlamaktadır. Ders müfredatlarına akıllı telefon bağımlılığı ile ilgili derslerin eklenmesi önerilmektedir.
