Merve Bulguroğlu, Halil İbrahim Bulguroğlu, Gökçe Kılıç, Selcan Suiçmez, Serenay Zorlu, Cansu Gevrek Aslan
Batı Karadeniz Tıp Dergisi - 2026;10(1):1-8
Amaç: Üniversite öğrencilerinde temporomandibular bozukluklar (TMB) ve bu bozukluklarla ilişkili faktörler sıklıkla gözlemlenmektedir. Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde farklı temporomandibular bozukluk şiddetleri ile derin boyun fleksör kas dayanıklılığı, kraniovertebral açı, üst boyun mobilitesi ve stres düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Kesitsel bir çalışma olarak planlanan araştırmamıza, Ankara Medipol Üniversitesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon bölümünden çalışmaya 228 öğrenci dahil edildi. Bireylerin TMB şiddeti Fonseca Anamnestik İndeksi (FAİ) ile, derin boyun fleksör kas enduransı Kranioservikal fleksiyon testi (KSFT) ile, baş önde postür kraniovertebral açı (KVA) ile, üst boyun mobilitesi servikal fleksiyon-rotasyon testi (SFRT) ile, stres düzeyleri ise Algılanan Stres Ölçeği (ASÖ) kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: FAİ ile KVA (r=-0.495, p<0.001), SFRT-sağ (r=-0.486, p<0.001) ve SFRT-sol (r=-0.443, p<0.001) arasında orta düzeyde negatif anlamlı bir korelasyon bulundu. Derin boyun fleksörleri-aktivasyon skoru (r=-0.352, p<0.001) ve derin boyun fleksörleri-performans indeks skoru (r=-0.323, p<0.001) ile FAİ arasında zayıf düzeyde negatif anlamlı bir korelasyon belirlendi. Ayrıca, FAİ ile ASÖ arasında zayıf düzeyde pozitif anlamlı bir korelasyon saptandı (r=0.327, p<0.001). TMB şiddeti farklı olan dört grup arasında tüm ölçüm sonuçlarında anlamlı fark bulundu (p<0.05). Sonuç: Üniversite öğrencilerinde temporomandibular bozukluklar, kraniovertebral açı, derin boyun fleksör kas dayanıklılığı, üst servikal mobilite ve stres düzeyleri ile ilişkilidir. Bozukluk şiddeti arttıkça tüm bu parametreler olumsuz yönde etkilenmektedir. Bu çalışma, üniversite öğrencilerinde TMB ve ilişkili semptomların değerlendirilmesinin önemini vurgulamaktadır.
