FULYA COŞKUNOL, NİDA DİNCEL
Acta Medica Ruha - 2023;1(4):548-555
Giriş ve Amaç: Bu araştırmada, ebeveynlerin idrar kaçırma (enürezis nokturna ve gündüz enürezisi) olan çocukların tuvalet eğitimine ilişkin bilgi, tutum ve davranışlarını ortaya çıkarmak ve idrar kaçırması olmayan çocuklarla karşılaştırmayı amaçladık. Yöntem: Çalışma, kurumumuza idrar kaçırma (gece ve gündüz) şikâyeti ile başvuran 5 17 yaş arası 100 çocuk hasta üzerinde gerçekleştirildi. Katılımcılardan iki uzman hekim tarafından hazırlanan ve 50 sorudan oluşan 2 bölümden oluşan bir anketi yanıtlamaları istenmiştir. Bulgular: Tuvalet eğitimine 2 yaşından önce başlamayı destekleyen annelerin oranı çalışma grubunda %19.7 olup, kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşüktü (%33.4, p=0.03). Tuvalet eğitimi 3 aydan uzun süren çocukların oranı çalışma grubunda %56 kontrol grubunda %10, 8 idi (p<0.05). Ayrıca tuvalet eğitimini 3 yaşından sonra tamamlama oranı çalışma grubu ve kontrol grubunda sırasıyla %76 ve %32 idi (p<0.05). Çalışma grubunda gece ve gündüz birlikte tuvalet eğitimine başlama oranı kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşüktü (çalışmada %5.5, kontrol grubunda %27.4, p<0.05). Benzer şekilde Üİ olan çocukların annelerinin %65.3’ü tuvalet eğitimi sırasında gece bez bağlamaya devam ederken, kontrol grubundaki annelerin sadece %37.3’ü gece bez bağlamaya devam etti (p=0.002). Sonuç: Çocukların tuvalet eğitimi süresi, tuvalet eğitiminden sorumlu kişinin yaşına, daha önce tuvalet eğitimi verip vermediğine ve bu konuda eğitim alıp almadığına göre oldukça değişmektedir. Çocuğun tuvalet eğitimine hazır olduğuna karar vermek ve belirli metodolojilerle sakin ve sabırlı bir şekilde ilerlemek önemlidir.
