Rıdvan KAYAR, Kemal KAYAR, İlker ARTUK, Samet DEMİR, Recep ÇIKRIKCI, Emre TOKUÇ, Metin İshak ÖZTÜRK
Grand Journal of Urology - 2026;6(2):53-59
Amaç: Türkiye'deki üroloji asistanları ve uzmanlarının hematospermiye (HS) yönelik tanı, tedavi ve klinik yaklaşımlarını araştırmak. Gereçler ve Yöntemler: 17 Temmuz ile 17 Ağustos 2025 tarihleri arasında, Türkiye'de aktif olarak çalışan sertifikalı ürologlar ve asistanlar arasında kesitsel bir elektronik anket gerçekleştirildi. Anket, katılımcıların demografik özelliklerini, HS vakalarının sıklığını, tanı ve tedavi tercihlerini ve bu durumun psikososyal etkisine ilişkin algılarını değerlendirdi. Tanımlayıcı istatistikler kullanıldı ve grup karşılaştırmaları Pearson ki-kare testi veya Fisher'ın kesin testi kullanılarak yapıldı. Bulgular: Toplam 101 ürolog (56 uzman ve 45 asistan) katıldı. Katılımcıların %57,4'ü 10'dan fazla HS vakası yönetmişken, %68,3'ü çoğu hastanın 30-50 yaşları arasında olduğunu bildirmiştir. Her iki grubun da yarısından fazlası rutin olarak fizik muayene yapmıştır. Asistanlar, uzmanlara göre idrar kültürü isteme eğiliminde daha fazladır (%86,7'ye karşı %57,1, p=0,003). Tekrarlayan HS ve üriner semptomlar, ileri tanı değerlendirmesi için yaygın tetikleyicilerdi. Kinolonlar en çok tercih edilen antibiyotiklerdi ve uzmanlar arasında bu oran önemli ölçüde daha yüksekti (%81,8'e karşı %40,0, p<0,001). Uzmanlar cerrahi/girişimsel prosedürler konusunda daha fazla deneyime sahipti (p=0,001). Katılımcıların çoğu, genel yaklaşımlarında hastanın yaşını, semptomlarını ve klinik bağlamı dikkate aldı. Ürologların yaklaşık %60'ı HS hastaların cinsel yaşamlarını olumsuz etkilediğine inanıyordu. Sonuç: Semptom odaklı yaklaşım konusunda genel bir fikir birliği olmasına rağmen, HS için tanı testleri, antibiyotik kullanımı ve prosedürel müdahaleler konusunda üroloji asistanları ve uzmanları arasında önemli farklılıklar bulunmaktadır. Bulgular, standartlaştırılmış tedavi kılavuzlarına ve iyileştirilmiş eğitim stratejilerine duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.
