HÜSNÜ TOKGÖZ, AYDIN MUNGAN
Urology Research & Practice - 2009;35(3):210-214
Son yıllarda nomogramlarla ilgili yayınların artması ve ürolojik maligniteler için birçok yeni nomogramın tariflenmesi bu konunun tartışılmaya başlanmasına sebep olmuştur. Bazı yazarlar, sayıca nomogramları artırmaktan öte varolanların niteliğini, doğruluk olasılıklarını artırmanın planlanması gerektiğini savunurken; diğer bir grup yazar da nomogramların öngörüsel değerlerinin klinisyenlerin öngörüsel değerlerinden daha yüksek olduğunu ve üroonkologlar arasında yaygın olarak kullanımının teşvik edilmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Özellikle, uluslararası kabul görmüş nomogramların mimarı olan yazarlar bu konuda destekçi olmuşlardır. Her iki grubun nomogramlar üzerine olan çalışmaları gözden geçirildiğinde ortak amaç hastalıklar için yeni biyomarkerlerin bulunması, bunların öngörüsel parametreler olarak geleneksel nomogramlara entegre edilmesi ve ideale yakın yüzdelerde risk analizlerinin yapılabilmesi olmuştur. Tüm kısıtlamalarına rağmen, nomogramlar değerli kanıta dayalı tıbbi karar verme araçlarıdır. Bu derlemede, nomogramların klinik kullanımı ve gerekliliği literatür eşliğinde tartışılmıştır.
