ÜST EKSTREMİTE DAMAR YARALANMALARI: CERRAHİ DENEYİMLERİMİZ

HARUN TATAR, BİLGEHAN SAVAŞ ÖZ, GÖKÇE ŞİRİN, H TANKUT AKAY, HİKMET İYEM, KAMİL ŞARKIŞLALI, CENGİZ BOLCAL, ERKAN KURALAY, UFUK DEMİRKILIÇ

Turkish Journal of Vascular Surgery - 2006;15(1):11-15

Gülhane Askeri Tıp Akademisi, Kalp ve Damar Cerrahisi AD

 

Amaç: Bu çalışmada, üst ekstremite vasküler yaralanması nedeni ile kliniğimize refere edilen ve cerrahi tedavi uygulanan hastaların tedavi sonuçlarını retrospektif olarak değerlendirdik. Yöntem: Temmuz 1991 - Kasım 2004 tarihleri arasında üst ekstremite vasküler yaralanması nedeni ile kliniğimize başvuran ve cerrahi olarak tedavi edilen 137 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların 116'sı erkek, 21'i bayan idi. Hastaların yaş ortalaması 37.91± 14.85 idi. Anamnez ve fizik muayene, renkli Doppler ultrasonografi (RDUSG) (27 hasta), dijital subtraction anjiografi (DSA) (41 hasta) tanı amaçlı kullanıldı. Bulgular: Seksen altı hastada vasküler yaralanma delici-kesici alet, 43 hastada ateşli silah yaralanması, 8 hastada ise künt travma nedeni ile meydana gelmiştir. Altmış hastada sadece arteriyel, 77 hastada hem arteriyel hem de venöz yaralanma venöz yaralanma görülmüştür. Damar yaralanmaları sıklık sırasına göre; brakial arter, aksiller, radial arter ve ulnar arter şeklinde idi. Yetmiş yedi hastada lokal anestezi, 39 hastada genel anestezi ve 21 hastada regional anestezi kullanıldı. Cerrahi teknik olarak; primer tamir, safen ven interpozisyonu, safen ven patch plasti, rezeksiyon ve uç uca anastomoz uygulandı. Toplam morbidite oranı %16 olarak gerçekleşirken, erken dönemde 5 hasta kaybedildi (%3.6). Sonuç: Yaralanmanın lokalizasyonu ve mekanizmasının eksiksiz bir şekilde tanımlanması, erken teşhis ve müdahale ile oldukça başarılı cerrahi sonuçlar elde edilmektedir.