BERRİN ÇAMUR, DİLEK TÜZÜN, GÖKHAN KABAÇAM, AYSUN HALAÇOĞLU, T TANJU YILMAZER, MURAT SUHER
MN-Dahili Tıp Bilimleri - 2008;3(2):87-92
Amaç: Üst gastrointestinal kanamalar, gastrointestinal sistem(GİS) hastalıkları arasında hastaneye yatırılmada başlıca sebeplerden biridir. Bu çalışmada amaç; üst GİS kanaması olanlarda kanama nedenlerini ve risk faktörlerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Kasım 2001-Ağustos 2005 tarihleri arasında 82 üst gastrointestinal kanamalı hasta çalışmaya alındı. Hastalar yaşına, cinsiyetine, memleketine, meslek, başvuru şekline, kanamanın etyolojisine, kullandığı ilaçlara, alışkanlıklarına, kronik hastalıklarına, mevsimsel değişikliklere, vital bulgularına, Rockall risk skoruna, hastanede yatış süresine, endoskopi sonuçlarına ve transfüzyon yapılıp yapılmadığına göre değerlendirildi. Bulgular: İncelenen 82 hastanın 25‘i kadın, 57‘si erkek olup, yaş ortalamaları 54.6 ± 18.1 idi. Endoskopi yapılan olgu sayısı 55 idi. Endoskopide %29,7 duodenit, %23,2 eroziv gastrit, %20,3 duodenal ülser, %8,1gastrik ülser, %1,4 anjiodisplazi, % 1,4 özofagus varisi, %0,7 neoplazi ve %0,7 stoma ülseri belirlendi. Olguların meslek dağılımında ev hanımları ilk sırada( %28) ve emeklilerin %22 ile ikinci sırada oluşu dikkat çekiciydi. Vakaların çoğu (%39) sonbahar mevsiminde gelmişti. Üst gastrointestinal kanama geçirenlerde komorbid hastalık oranı %91.46 olarak bulundu. Hastalarımızın %73.2‘si ilk kez kanama geçirirken; ikinci kez kanama geçiren %22 olgu vardı. Kanama geçirenlerden asetilsalisik asit dışı non steroid anti inflamatuar ilaç kullanan % 31.7, aspirin % 37.8, steroid % 6.1 ve warfarin alan % 4.9 düzeyindeydi. Sonuç: Üst GİS kanamalı hastaların oldukça yüksek düzeyde ek ilaç kullanımları ve komorbid hastalıkları vardır. Bu durum nedeniyle çeşitli hastalıkların takip ve tedavisi sırasında hastalara gastrointestinal kanama yönünden bilgi verilmeli ve gastrointestinal kanama sonucunda oluşabilecek yaşamsal tehlike olabileceği için dikkatle izlenmelidir. Ayrıca daha önce kanama geçirenlerin de önemli derecede tekrar kanama tehlikesi altında oldukları belirtilmeli, tüm hastalarda saptanan risk faktörleri ortadan kaldırılmalı ve halka da gerekli eğitim verilmelidir.
