HAKAN YIRGIN, OSMAN SIBIÇ, YUNUS EMRE TATLIDİL, MEHMET AZİRET, EMRE BOZDAĞ
Comprehensive Medicine - 2022;14(3):207-213
GİRİŞ ve AMAÇ: Kanser hastalarında özellikle tanı aşamasına kadar %10’un üzerinde kilo kaybı olan özefagus ve mide kanserli hastalarda, uygulanacak sistemik tedavi öncesi veya oral gıda alamama durumlarında beslenme tüp jejunostomisi (BTJ) takılmaktadır. Çalışmada, kliniğimizde laparoskopik ve açık cerrahi yöntem ile takılan BTJ’nin yönetiminin sunulması amaçlandı. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmada kliniğimizde onkolojik hastalarda BTJ takılan hastalar retrospektif olarak tarandı. Hastalar klinik özellikleri, perioperatif dönem ve morbiditeleri açısından değerlendirildi BULGULAR: Hastaların %43,75’i kadın (7/16) ve %56,25’i (9/16) erkek idi. Ortalama yaş 62,3±13,2 (39-83) yıl idi. Çalışmada hastaların 11’inde mide kanseri, dördünde özefagus kanseri ve birinde mideye invaze pankreas kanseri mevcuttu. Çalışmada 16 hastanın 12’sine açık, dördüne laparoskopik yöntem ile BTJ takıldı. Operasyon süresi açık grupta 55 (50,0-60,0) dakika, laparoskopik grupta 110 (102,5-207,5) dakika idi ve anlamlı olarak fark mevcuttu (p<0,001). Hastaların ortalama takip süresi 150 (60-387) gündü. Hastanede kalış süresi açık grupta ortanca 12 (5,5-26,5) gün, laparoskopik grupta 6,0 (6,0-9,0) gün idi (p=0,262). Yatış süresi, enteral beslenme zamanı, beslenme tüpü kullanımı, normal beslenmeye geçiş, parenteral beslenme, reoperasyon, BTJ sonrası kilo kaybı ve mortalite açısından istatistiksel olarak anlamlı herhangi bir fark yoktu (p>0,05). Buna karşın açık cerrahi grubuna göre laparoskopik cerrahi grubunda minör komplikasyonların görülme sıklığı istatistiksel anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,027). TARTIŞMA ve SONUÇ: Kontrol edilebilir komplikasyon oranlarıyla birlikte laparoskopik BTJ uygun onkolojik hastalarda, kilo kaybını yavaşlatabilir ve sistemik tedavi etkisini daha çok artırabilir.
