SEBAHAT GÜCÜK, SEÇİL GÜNHER ARICA, ZAFER AKAN, VEFİK ARICA, SERVET ALKAN
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2010;21(3):127-133
AMAÇ: Ülkemizde Doğu Anadolu Bölgesinde bulunan Van ilindeki çok eşlilik oranını ve bu oranı etkileyen faktörleri incelemeyi amaçladık. YÖNTEMLER: Van Merkez Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması polikliniğine başvuran evli 15-49 yaş arası 462 kadın yüz yüze görüşme yöntemiyle anket formları uygulandı. Çok eşliliği belirleyen sorular sorularak anket düzenlendi. BULGULAR: Tek eşli olanların yaş ortalaması 31,89 iken, çok eşli olanların 37,12 yıl idi. Tek eşli kadın sayısı 410 (%88,7) iken, çok eşli kadın sayısı 52 (%11,3) olarak bulundu. Tek eşli olan kadınlar arasında 276 (%67,3) kadının annesinin kuması yokken, 134 (%32,7) kadının kuması olduğu saptandı. Çok eşli olan kadınların annelerinin 34 (%65,4) kuması yokken, 18 (%36,6) kuması mevcuttu. Akraba evliği çok eşlilerde 20 (%38,5) iken, tek eşlilerde 110 (%26,8) olup; çok eşlilerde istatistiksel olarak bu oran anlamlı idi. İlk evlenme yaşı 14 yaş ve altı çok eşlilerde %17,3 iken, tek eşlilerde %20,3 idi. İlk gebelik yaşı 14 yaş ve altı çok eşlilerde %11,5 iken, tek eşlilerde %10,2 idi. Tek eşlilerde ortalama çocuk sayısı 3,7 iken, çok eşlilerde 4,4 idi. Çok eşlilerin %78,’inin, tek eşlilerin %57,3’sinin okuryazar olmadığı saptanırken çok eşlilik eğitimle anlamlı düzeyde azalmakta idi. SONUÇ: Eğitim düzeyi arttıkça çok eşlilik oranı azaldığından, özellikle çok eşliliğin yüksek olduğu ülkemizdeki Doğu illerinde eğitim üzerine yatırımlar yapılması ve eğitim özellikle kız çocuklarında teşvik edilmelidir.
