GÖKHAN ATIŞ, ÖZGÜR ARIKAN, EYÜP SABRİ PELİT, CENGİZ ÇANAKÇI, İSMAİL ULUS, TURHAN ÇAŞKURLU
The New Journal of Urology - 2013;8(3):31-36
Amaç: Vücut kitle indeksinin üreteroskopik pnömolitotripsi sonuç ve morbiditesini etkileyip etkilemediğini belirlemek. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2006-Nisan 2010 tarihleri arasında, 8 mm ile 15 mm boyutları arasındaki üreter taşı sebebiyle semirigid üreteroskopi (URS) eşliğinde pnömolitotripsi uygulanan 332 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar vücut kitle endeksine(BMI) göre 4 gruba ayrıldı; Grup 1 (normal), BMI <25 kg/ m2 ; Grup 2 (kilolu), BMI 25-29,9 kg/m2 ; Grup 3 (obez), BMI 30-34,9 kg/m2 ; Grup 4 (morbid obez), BMI >35 kg/m2. Hastalar preoperatif ve postoperatif düz karın grafisi, renal ultrasonografi, intravenöz piyelografi ve/veya kontrastsız spiral bilgisayarlı tomografi (BT) ile takip edildi. Tedavi edilen hastalarda <2 mm rezidüel fragman olması başarı olarak tanımlandı. Bulgular: Üreteroskopik pnömolitotripsi 126 kadın ve 206 erkek olmak üzere toplam 332 hastaya uygulandı. 282 hasta (%85) rezidüel fragman olmaksızın başarılı bir Şekilde tedavi edildi. Taş boyutu, tarafı ve lokalizasyonu açısından 4 grup arasında anlamlı farklılık yoktu. Taşsızlık oranları Grup 1’ de %84, Grup 2’ de %89, Grup 3’te %82 ve Grup 4’ te %80 idi (p>0.05). Gruplar arasında taşsızlık oranları, komplikasyon oranları, operasyon süreleri ve hastanede kalış süreleri açısından farklılık izlenmedi. Sonuç: Çalışmamızda vücut-kitle endek oransinin, üreteroskopi etkinliğine ve komplikasyon oranlarına etkisi gözlenmemiştir.
