FÜSUN TERZIOĞLU
Optimal Tıp Dergisi - 1999;12(2):37-48
Araştırma, yardımcı üreme tekniklerine katılan çiftlerin, danışmanlık gereksinimlerinin belirlenmesi ve araştırmacı tarafından geliştirilip uygulanan danışmanlık hizmet modelinin, yardımcı üreme yöntemlerinin başarı şansı ile çiftlerin anksiyete, depresyon ve yaşam doyumu düzeyleri üzerine etkisini incelemek amacı ile tanımlayıcı ve deneysel olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini, 30 kontrol 30 deney olmak üzere 60 çift oluşturmuştur. Kontrol grubundaki çiftler, normal sürece bırakılmıştır. Deney grubundaki çiftlere, danışmanlık hizmet modeli uygulanmış ve çiftler araştırmacı tarafından yöntem süresince bilgilendirilip, desteklenmişlerdir (çiftler için geliştirilen eğitim rehberi, danışmanlık hizmet modeli için geliştirilen rehber form ve eğitim materyali kullanılarak). Örneklem kapsamına alınan tüm çiftlere üç psikolojik test. yönteme başlarken ve yöntem sonuçlandıktan sonra uygulanmıştır. Bu testler, durumluluk-sürekli anksiyete. depresyon ve yasam doyumu envanterleridir. İki grubun karşılaştırılmasında iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi ve t testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; deney grubundaki çiftlerin, kontrol grubundaki çiftlere göre, anksiyete ve depresyon düzeyi post test puan ortalamaları düşük, yaşam doyumu düzeyi ve gebelik oranları ise yüksek bulunmuştur. Yapılan istatistiksel değerlendirmede, deney ve kontrol grubu arasındaki fark önemli bulunmuştur (p<0.05).Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, yardımcı üreme tekniklerine katılan çiftlerin, durumluk anksiyete, depresyon düzeyini düşürüp ve yaşam doyumu düzeyini yükseltecek ve yöntemin başarı şansını artıracak hemşirenin danışmanlık rolüne ve bu rolün geliştirilmesi ve yardımcı üreme teknikleri merkezlerinde yerleştirilmesine ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
