HAVVA EZGİ ALBAYRAK, HANDE BESNA GÖÇEN, SUZAN AYDIN, MUSTAFA OĞUZ KETHÜDAOĞLU, AYGÜL KÖSEOĞLU KURT, MEHMET KAAN ALTUNOK, BÜLENT ABUT ÖZSEZİKLİ
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2025;9(26):762-770
İleri yaşlı bireylerde vücut sistemlerinin zamanla yavaşlamasıyla fizyolojik değişiklikler ve fiziksel inaktiviteler görülür. Sistemlerde meydana gelen her türlü değişim vücut fonksiyonlarında olumlu veya olumsuz etkileşim yaratır. 65 yaş üstü yaşlı yetişkinlerde düşmeler ve düşmeye bağlı yaralanmalar önemli bir sorun olarak kabul edilmektedir. 75 yaş üstü yaşlı yetişkinler de ise bu sorunlar daha da yaygın görülmektedir. Bozulan sistemlerin başında postüral kontrol mekanizmaları gelir. Bu mekanizmaların içerisinde denge ve propriyoseptif sistem yer alır ve bu sistemlerdeki disfonksiyonlar ilerleyen yaş ile artmaktadır. Denge ve koordinasyon problemleri yaşlı yetişkinler arasında düşmeler için önemli bir risk faktörü olarak belirtilmiştir. Aynı zamanda propriyosepsiyon da yaşla birlikte azalmaktadır. Çalışmalar azalan propriyosepsiyonun yaşlılarda düşmelere neden olan önemli bir faktör olduğunu göstermiştir. Vücudun denge koordinasyon sisteminin bozulması ve propriyoseptif sistemin zayıflaması, yaşlı popülasyonda önemli bir mortalite ve morbidite nedeni olan düşme riskinin artmasına neden olur. Bu derlemede ileri yaşlı bireylerde denge ve propriyosepsiyon eğitiminin düşme üzerine olan etkilerinin ortaya konması amaçlanmıştır.
