HASAN GERÇEK, HAZAL SARAK KÜÇÜKOSMANOĞLU, ÇAĞLAR SOYLU, AYÇA AYTAR, NECMİYE ÜN YILDIRIM, AYDAN AYTAR
KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2024;5(3):243-264
Amaç: İnsan vücudundaki yapılar biyomekanik ve anatomik olarak birbirine bağlıdır. Bu çalışmanın amacı Utkatasana, Virabhadrasana II, Utthita Trikonasana ve Marichyasana C duruşlarının genç, yaşlı ve ileri yaştaki bireylerde Adduktor Longus (AL), Eksternal Oblik (EO), Biceps Femoris (BF) ve Latissimus Dorsi (LD) kas aktivitesi üzerindeki etkilerini belirlemek ve karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya altı yaşlı birey dahil edilmiştir. Katılımcıların miyofasyal zincir aktivitesi Utkatasana, Virabhadrasana II, Utthita Trikonasana ve Marichyasana C duruşları sırasında yüzey elektromiyografisi (EMG) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların Adductor Longus, Eksternal Oblik, Biceps Femoris ve Latissimus Dorsi % maksimum istemli izometrik kasılma değerleri anlamlı farklılık göstermemiştir. Utkatasana duruşu sırasında Latissimus Dorsi, AL, EQ ve BF’ye kıyasla daha fazla elektromiyografi (EMG) aktivitesi göstermiştir. Virabhadrasana II duruşu sırasında EQ, AL, LD ve BF’ye kıyasla daha fazla EMG aktivitesine sahipti. Utthita Trikonasana duruşu sırasında LD, AL, EQ ve BF’ye kıyasla daha fazla EMG aktivitesine sahipti. Marichyasana C duruşu sırasında BF, LD, EQ ve AL’ye kıyasla daha fazla EMG aktivitesine sahipti. Sonuç: Bu çalışma, anterior ve posterior miyofasiyal zincirleri içeren kas gruplarının farklı yoga pozlarında daha etkin çalıştığını biyomekanik verilerle göstermiş ve yaşlı bireylerde bütüncül yaklaşımın önemini vurgulamıştır.
