UĞUR KALAN, FERHAT ARIK
Hitit Medical Journal - 2024;6(3):266-273
Amaç: Santral/Abdominal obezite tüm dünyada büyümekte olan önemli bir sağlık sorunudur. Abdominal obezite, kardiyovasküler ve metabolik olaylar için ana risk faktörü olarak kabul edilmiştir. Abdominal obezitenin belirlenmesi için antropometrik indekslerden görüntüleme yöntemlerine kadar çeşitli ölçümler mevcuttur. Bununla birlikte, literatürde yaşlı erişkinleri içeren antropometrik araştırmalar azdır. Bu çalışmanın amacı ise, yaşlı erişkinlerde abdominal obeziteyi değerlendirmek için güncel antropometrik ölçümleri karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Toplamda, 65 yaş ve üstü 104 ayaktan poliklinik hastası bu kesitsel çalışmaya dahil edildi. Herhangi bir sebepten ötürü, Dual-Energy X-ray Absorbsiyometri (DXA) endikasyonu olan hastalar çalışmaya alındı. Görüntülemeye ek olarak antropometrik ve hemodinamik ölçümleri alındı. DXA, vücut kompozisyonunu, özellikle yağ oranını ölçmek için kullanıldı. 6.9 olan toplam 104 hasta çalışmaya Bulgular: Yaş ortalaması 74.6 alındı. Referans/altın standart yöntem olarak kullanılan DXA ile belirlenen adipozite oranı %3,8-52,5 aralığındaydı. Yağlanmanın ortalama 10.9 idi. Cinsiyet ve antropometrik göstergeler değeri %31.5 karşılaştırıldığında, body mass index (BMI), waist-to-hip ratio (WHR), waist-to-height ratio (WHtR) ve body adiposity index (BAI) anlamlıydı (p<0,05); conisity index (CI), a new body shape index (ABSI) ve abdominal volume index (AVI) anlamlı değildi (p>0.05). Katılımcılarda yağ oranını tahmin eden en iyi üç antropometrik gösterge ise sırasıyla; BMI (r=0,718, p<0,05), WHtR (r=0,503, p<0,05) ve AVİ (r=0,480, p<0,05) olarak tespit edildi. Sonuç: Birçok ileri tetkik yöntemleri ve tıbbi cihazlar, birinci basamak sağlık kliniklerinde kullanılamamaktadır. Bu nedenle, ileri düzeydeki araştırmalarla en uyumlu pratik yaklaşımlar ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmada geriatrik hastalarda, BMI’nin abdominal obeziteyi tespit etmede en uygun antropometrik ölçüm olduğunu gösterdik.
