Fatih ERDEM, Mustafa ÇELTİK
Ege Journal of Medicine - 2026;65(3):581-592
Amaç: İntertrokanterik femur kırığı nedeniyle proksimal femoral çivi (PFN) ile tedavi edilen 65 yaş ve üzeri kadın hastalarda bilgisayarlı tomografi (BT) ile ölçülen psoas, gluteus maksimus ve gluteus medius -minimus kaslarının kesitsel alan (KA) ve radyoloj ik dansite (Hounsfield ünitesi, HU) değerlerinin postoperatif fonksiyonel skorlarla ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: İntertrokanterik femur kırığı nedeniyle PFN ile tedavi edilen 65 yaş ve üzeri 63 kadın hasta retrospektif olarak incelendi. BT ölç ümleri standart aksiyel kesitlerde elle çizim yöntemiyle yapıldı. Fonksiyonel değerlendirmede Fonksiyonel Ambulasyon Sınıflaması (FAC), Parker Mobilite Skoru, Barthel İndeksi ve Modifiye Harris Kalça Skoru (mHHS) kullanıldı. Analizler önceden tanımlanmış analiz planındaki 24 karşılaştırma için Benjamini -Hochberg FDR düzeltmeli Spearman korelasyonu, yaş ve ASA için düzeltilmiş HC3 sağlam doğrusal regresyon ve klinik anlamlı eşiklerde ROC eğrisi altında kalan alan (AUC) analizlerini içerdi. Bulgular: Ortanca yaş 74 yı l (ÇAA 67,5 -82,0); ortanca takip 9 ay. Gluteus maksimus KA, Barthel (rho=0,34, p=0,007) ve FAC (rho=0,30, p=0,015) ile pozitif korelasyon gösterdi. Eksploratuvar gluteal KA kompoziti Barthel ile benzer veya hafif daha güçlü ilişki gösterdi (rho=0,35, p=0,0 05). Gluteus maksimus KA, FAC>=4 ayırımında AUC=0,71 (%95 GA 0,55 -0,85); gluteus medius -minimus KA, Barthel>=90 ayırımında AUC=0,73 (0,60 -0,85). FDR düzeltmesinden sonra hiçbir ilişki anlamlı kalmadı. Yaş, ASA ve kırık öncesi ambulasyona eklendiğinde gluteal KA kompozitinin inkremental R²'si yalnızca %0,5 -2,2 idi. Sonuç: BT-türevli gluteal kas miktarı, PFN sonrası fonksiyonel iyileşme ile en tutarlı nominal ilişkiyi gösteren parametreydi; ancak FDR düzeltmesi sonrası hiçbir ilişki anlamlı kalmadı ve rutin klinik prediktörlerin ötesindeki inkremental değeri sınırlıydı. Önerilen kesim noktaları hipotez oluşturucu niteliktedir ve prospektif doğrulama gerektirir.
