ELMAS YILMAZ KARA, İ AYDIN ERDEN
European Journal of Geriatrics and Gerontology - 2014;6(2):51-54
Ülkemizde ve tüm dünyada tıbbi bakım ve yaşam koşullarının iyileşmesine paralel olarak ortalama yaşam süresi ve sağlıklı olarak yaşlanma artmaktadır. Postoperatif dönemde yaşlılarda en sık görülen komplikasyonlar nörolojik, kardiyak ve pulmoner komplikasyonlardır. Pulmoner komplikasyonları artıran etkenlerden birisi uzun etkili nöromusküler bloke edici ajanlardır. Rezidüel blok oranları yaşlı hastalarda daha yüksek olduğu için uzun etkili kas gevşeticilerden kaçınmak uygun olur. Yaşlanma aspirasyon riskini de artırdığından açlık sürelerine dikkat etmek çok daha fazla önem arz eder. İlerleyen yaşla beraber kardiyak rezervin azalması, disritmi insidansında artış ve hipertansiyon perioperatif dönemde karşılaşılan kardiyak komplikasyonların nedenlerindendir. Preoperatif dönemde; beta-blokerler, statinler ve antihipertansifl er hasta tarafından kullanılıyorsa, kullanılmaya devam edilmelidir. Bu ilaçların ani kesilmelerine bağlı artmış miyokard infarktüsü ve ölüm riski mevcuttur. Nörolojik komplikasyonlardan deliryum yaşlı hastalarda postoperatif dönemde mortalite riskini artıran önemli bir durumdur. Hastanın demansı olması, alkol kullanımı, laboratuvar değerlerindeki anormallikler, ağrı kontrolünün tam sağlanamaması ve çoklu ilaç kullanımı deliryum riskini artıran faktörlerdir. Rejyonel anestezi uygulanan yüksek riskli hasta grubunda da derin sedasyondan kaçınılması önerilmektedir. Yoğun bakımda uzun süreli sedasyon uygulaması için deksmedetomidin uygun bir seçenek olabilir. Sonuç olarak; yaşlı hastalarda postoperatif komplikasyonları azaltmak ve engellemek için anestezi yöntemi seçimi ve postoperatif bakımın planlanması en önemli hususlardandır.
