Demet AYGÜN ARI, Semra ÇETİNKAYA
Osmangazi Tıp Dergisi - 2026;48(4):608-615
Yeme bozuklukları sıklıkla ergenlik döneminde başlayan, sıklığı giderek artan, önemli komorbiditeleri olan psikiyatrik hastalıklardır. Bu çalışmada yeme bozukluğu nedeniyle izlenen hastaların verileri sunularak, bu konudaki farkındalığın artırılması amaçlandı. Haziran 2019-Haziran 2023 tarihleri arasında hastanemiz Ergen Sağlığı polikliniğine başvuran ve yeme bozukluğu tanısı alan olgular çalışmaya dahil edildi. Olguların yaş, cinsiyet, başvuru şikayetleri, klinik ve izlem özellikleri (şikayetlerin süresi, kilo kaybı düzeyi, menstrual öyküleri, komorbiditeler, hastaneye yatış, izlem süresi) hastane kayıtlarından geriye dönük olarak değerlendirildi. Çalışmaya ikisi (%2,6) erkek, 76 yeme bozukluğu tanısı alan olgu dahil edildi. Olguların 21'i (%27.6) anoreksiya nervoza (AN), 46'sı (%60,5) atipik AN (AAN), yedisi (%9,2) bulimiya nervoza (BN) ve ikisi (%2,6) kaçıngan/kısıtlı yiyecek alımı bozukluğu ('Avoidant/restrictive food intake disorder', ARFID) idi. Olguların başvuru yaşları ortalama 15.4 +/- 1.4 yıl (yaş aralığı 12,3-17,8), ortalama izlem süreleri 7 (2-14) ay idi. AN ve AAN grubunda en sık başvuru şikayeti gıda alımının kısıtlanması idi. AN ve AAN gruplarında kilo kaybı yüzdeleri ve hastaneye yatış yüzdeleri benzer bulundu (p sırasıyla 0,215 ve 0,329). AN grubunun yarısında (n:10) ve AAN grubunun %45,5'inde (n:20) sekonder amenore mevcuttu (p=0,736). Olguların hiçbirinde yeniden beslenme sendromu görülmedi. AN, AAN ve BN gruplarında ikişer olguda depresyon, AAN grubunda bir olguda anksiyete bozukluğu eşlik ettiği gözlendi. Yeme bozuklukları ergenlik döneminde hastane yatışı gerekebilen, izlemin önemli ve özellikli olduğu hastalıklardır. Tanı büyük ölçüde klinik görüşme ve öyküye dayandığından, tüm ergenlerin rutin değerlendirmelerinin bir parçası olarak beslenme öyküsü ve psikososyal öykü alınması; tanı, izlem ve komorbiditelerin değerlendirilmesi açısından gereklidir.
