Ekin SÜT, Mahmut Taha ÖZULUCAN, Sevay Alşen GÜNEY, Hüseyin Burak BAYKARA, Remzi Oğulcan ÇİRAY
Journal of Behcet Uz Children's Hospital - 2026;16(2):155-165
Amaç: Bu çalışmada, yatarak tedavi gören yeme bozukluğu tanılı kız ergenlerin sosyodemografik ve klinik özelliklerinin incelenmesi, anoreksiya nervoza (AN) ve AN dışı yeme bozukluğu gruplarının karşılaştırılması, depresif belirtilerdeki değişimin değerlendirilmesi ve yatarak tedavi süresiyle ilişkili faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu tek merkezli, retrospektif çalışmada, Temmuz 2021 ile Mayıs 2026 tarihleri arasında bir çocuk ve ergen psikiyatrisi yataklı servisinde yeme bozukluğu nedeniyle tedavi edilen 45 kız ergenin dosya kayıtları incelenmiştir. Hastalar AN ve AN dışı yeme bozukluğu grupları olarak sınıflandırılmıştır. Sosyodemografik veriler, psikiyatrik eş tanılar, riskli davranışlar, yatış endikasyonları, komorbid tıbbi durumlar, farmakolojik tedaviler, çocuklar için depresyon derecelendirme ölçeği puanları ve yatarak tedavi süresi analiz edilmiştir. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 15,13+/-1,71 yıl olup, %48,9'u AN tanısına sahipti. AN grubunda beden kitle indeksi daha düşük; amenore/menstrüel düzensizlik, komorbid tıbbi durumlar, beslenme desteği gereksinimi ve kilo kaybı ya da tıbbi instabilite nedeniyle yatış daha sık saptandı. AN dışı grupta ise psikiyatrik eş tanı, sigara ve alkol kullanımı, kendine zarar verme davranışı, intihar girişimi, suisidalite ya da tedavi uyumsuzluğu nedeniyle yatış daha sık görüldü. İki grupta da depresif belirtiler yatış süresince azalma gösterdi. Keşifsel hiyerarşik regresyon analizinde, yatış sırasındaki depresif belirti şiddeti ve yatış başlangıcındaki depresif belirti şiddeti ve yatış endikasyonu yatarak tedavi süresiyle ilişkili bulunurken, yeme bozukluğu tanı grubu ile ilişki saptanmadı. Sonuç: Yatarak tedavi gören yeme bozukluğu tanılı kız ergenler klinik açıdan karmaşık özellikler göstermektedir. Tedavi süresi, tanı grubundan ziyade depresif belirti şiddeti ve yatış endikasyonu ile ilişkili bulunmuştur. Bu bulgular, Türkiye'den gerçek yaşam verileri sunmakta ve tedavi süreci ile prognozla ilişkili faktörlere yönelik daha geniş örneklemli prospektif çalışmalara duyulan gereksinimi desteklemektedir.
