PINAR CEVİZCİ, MİRAY AKYUNUS
Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi - 2022;4(4):332-339
Geç ergenlik ve erken yetişkinlik dönemi arasındaki geçiş dönemine denk gelen beliren yetişkinlik dönemi, gelişimsel özellikleri dolayısıyla psikopatolojilerin gelişmesinde riskli bir dönemdir. Depresyon ve yeme bozuklukları gibi eş zamanlı görülebilen psikopatolojilerin gelişiminde ve sürmesinde rol oynayan psikolojik faktörlerden biri ise duygu düzenleme güçlükleridir. Koronavirüs salgın döneminde yürütülen mevcut çalışmada, beliren yetişkinlerde riskli yeme tutumları ile depresif belirtiler ilişkisinde duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma örneklemini, 18-25 yaş aralığında 227 kadın 144 erkek toplam 371 kişi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Beck Depresyon Envanteri, Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği ve Yeme Tutum Testi Kısa Formu kullanılmıştır. Veriler, koronavirüs salgını döneminde çevrimiçi olarak toplanmıştır. Basit aracılık model testi sonuçları, yeme tutumlarının depresyon belirtileri üzerindeki doğrudan etkisinin anlamlı olmadığını, ancak dolaylı etkisinin anlamlı olduğunu göstermiştir. Buna göre, yeme tutumları depresyon belirtilerindeki artış ile doğrudan ilişkili değilken, duygu düzenleme güçlüğündeki artış aracılığıyla depresyon belirtilerindeki artışa yol açmaktadır. Depresyon belirtileri üzerindeki etkisi kontrol edilmek üzere aracılık modeline dahil edilen cinsiyet ve beden kitle endeksinin etkisi anlamlı değildir. Araştırmanın bulguları, beliren yetişkinlerde riskli yeme tutumlarının, duygu düzenleme güçlüklerindeki artışa, bunun da depresif belirtilerdeki artışa yol açtığını göstermiştir. Bulgular ve klinik doğurguları ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.
