Seyma Aykac, Birgul Dere, Abdullah Arı, Rasim Tuncel, Cenk Eraslan, Ibrahim Aydogdu
Ege Tıp Dergisi - 2025;64(4):701-708
Amaç: Lezyonel epilepsi, epilepsi olgularının önemli bir kısmını oluşturmakta olup tedavi yanıtı, lezyon tipi ve klinik özelliklere göre değişmektedir. Bu olgularda ilaç tedavisine dirence etki eden faktörlerin belirlenmesi, hasta yönetimi ve cerrahi operasyonların planlanmasında gereklidir. Bu çalışmanın amacı, erişkin lezyonel epilepsi hastalarında klinik, radyolojik ve elektroensefalografi (EEG) bulgularının ilaç tedavisi yanıt ile ilişkisini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: MRG (magnetik rezonans görüntüleme) ile doğrulanmış yapısal lezyonu bulunan, >=18 yaşında ve en az bir yıl süreyle antiepileptik ilaç (AEİ) tedavisi almış hastalar geriye dönük olarak incelendi. Psikojenik non-epileptik nöbet, akut semptomatik nöbet, tedaviye uyumsuzluk ve önceki epilepsi cerrahisi öyküsü olan hastalar dışlandı. Demografik veriler, nöbet tipi, AEİ rejimi, MRG lezyon özellikleri ve interiktal EEG bulguları kaydedildi. İlaç direnci, iki uygun ve iyi tolere edilen AEİ rejiminin başarısızlığı olarak tanımlandı. Bulgular: Toplam 96 hasta (41 erkek, 45 kadın; ortalama yaş: 42 yıl) dahil edildi. En sık görülen lezyon ensefalomalazi (%43) olup, bunu tümörler (%26), kortikal gelişim malformasyonları (KGM) (%8), kistik lezyonlar (%6), vasküler malformasyonlar (%6) ve mezial temporal skleroz (%5) izledi. İlaç direnci %26 oranında görüldü; KGM grubunda bu oran %62 ile anlamlı olarak daha yüksekti (p = 0,026). Cinsiyet, nöbet başlangıç yaşı, jeneralize motor nöbet varlığı, EEG anormallikleri ve lezyon lateralitesi ile ilaç direnci arasında anlamlı ilişki bulunmadı. Sonuç: KGM, erişkin lezyonel epilepsi hastalarında ilaç direnci ile güçlü şekilde ilişkilidir. Bu hastaların erken dönemde tanınması, cerrahi değerlendirme sürecinin hızlandırılmasını ve nöbet kontrolünün iyileştirilmesini sağlayabilir.
