Şefika Dilek SARIKAYA, Ayşegül YILDIZ
Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi - 2026;30(2):137-148
Amaç: Araştırma yoğun bakım ünitelerinde hemşirelerin mesleki yetkinlik ve klinik karar verme düzeylerinin karşılanmayan hemşirelik bakımına etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntemler: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipte olan araştırma devlet hastanesinde çalışan 84 yoğun bakım hemşiresiyle yapılmıştır. Veriler Kişisel Bilgi Formu, Karşılanmayan Hemşirelik Bakım Gereksinimleri Anketi (KHBA), Hemşirelik Öğrencilerinin Yetkinlik Ölçeği (HÖYÖ) ve Hemşirelikte Klinik Karar Verme Ölçeği (HKKVÖ) kullanılarak toplanmıştır. Mesleki yetkinlik ve klinik karar vermenin karşılanmayan hemşirelik bakımı üzerine etkisi Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizi ile değerlendirildi. Bulgular: HÖYÖ puan ortalaması 215,7+/-24,1, HKKVÖ puan ortalaması 126,4+/-15,9, karşılanmayan hemşirelik bakım gereksinimleri puan ortalaması 2,47+/-,64 ve karşılanmayan hemşirelik bakım nedenleri puan ortalaması 1,94+/-,80'dir. Mesleki yetkinlik ile karşılanmayan hemşirelik bakımı arasında güçlü düzeyde ters yönde bir ilişki olduğu (r= -,796, P<=,05), klinik karar verme ile karşılanmayan hemşirelik bakımı arasında da orta düzeyde ters yönlü bir ilişki (r= -,439, P<= ,05) saptandı. Klinik karar vermenin karşılanmayan hemşirelik bakımı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde etkisinin olmadığı (P=,125), mesleki yetkinliğin karşılanmayan hemşirelik bakımı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde etkili bir değişken olduğu belirlendi (P=,005). Sonuç: Yoğun bakım hemşirelerinin mesleki yetkinliklerinin iyi düzeyde, klinik karar verme becerilerinin orta düzeyde olduğu, mesleki yetkinlikleri ve klinik karar verme becerileri arttıkça hastaların karşılanmayan bakım gereksinimlerinin azalabileceği belirlenmiştir.
