YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNDE ÖLÜMCÜL BİR KOMPLİKASYON: TRAKEA-ÖZOFAGEAL FİSTÜL

FATİH ŞAHİN, HAVVA KOCAYİGİT

Hitit Medical Journal - 2025;7(2):181-187

 

Amaç: Trakea-özofageal fistül, trakeanın posterior duvarı ile komşu özofagusun anterior duvarı arasında gelişen anormal yoldur ve etiyolojisinde endotrakeal balon ilişkili travma, trakeostomi uygulaması sırasında arka duvar hasarı, kötü genel sağlık durumu, solunum yolu enfeksiyonları ve steroid tedavileri bildirilmiştir. Bizim bu çalışmadaki amacımız trakea-özofageal fistül gelişen hastaların demografik özelliklerini, trakeostomi uygulanma zamanını ve hastaların trakeal aspirasyon kültürlerinde üreyen mikroorganizmaların özelliklerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya herhangi bir sebeple yoğun bakım ünitesinde orotrakeal entübasyon tüpü veya trakeostomi kanülü aracılığıyla mekanik ventilasyon ile takip edilirken trakea-özofageal fistül gelişen tüm hastalar dahil edilmiştir. Hastaların yaş, cinsiyet, yoğun bakım ünitesi kabul nedeni, trakea-özofageal fistülün kaçıncı günde gerçekleştiği, trakeostomi uygulaması, mortalite durumu, ilaç kullanımı, trakeal aspirasyon kültüründe üreyen mikroorganizmalar kaydedildi. Bulgular: Toplam 30 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalarda trakea-özofageal fistül geliştiğinde mekanik ventilasyon günü 41,3 gün idi. Trakea-özofageal fistül geliştiğinde 27 hasta (%90) trakeostomili iken 3 hastada (%10) endotrakeal tüp mevcuttu. Trakeostomi uygulanma günü ise ortalama 21,7 gün idi. Hastaların mekanik ventilasyon süresi ortalama 68,5 gün iken yoğun bakım ünitesi yatış gün sayısı 71,2 gündü. Hastalardan toplam 65 derin trakeal aspirasyon kültürü örneği alındı. 24 hastada (%80) trakea-özofageal fistül gelişimi öncesinde trakeal aspirasyon kültüründe üreme varken en sık üreme %26,1 ile klebsiella pneumoniae idi. Hastaların %86,7’sinde mortalite gelişirken %13,3 hastanın sıhhat ile taburcu olduğu saptandı. Sonuç: Sonuç olarak yoğun bakım ünitelerinde gelişen trakea-özofageal fistül oldukça mortal seyreden bir komplikasyon olup, bu hastaların büyük çoğunluğunda uzamış mekanik ventilasyon, trakeal aspirasyon kültüründe üreme, steroid kullanımı, hipoalbuminemi, nöromüsküler ilaç kullanımı, yüksek SAPS 3 ve APACHE II skorları olduğunu görmekteyiz.