SEMİH ULUDAĞ, MEHMET SERDAR KÜTÜK, MEHMET DOLANBAY, ÖZGÜÇ ALTUN, MAHMUT TUNCAY ÖZGÜN, ERCAN AYGEN, YILMAZ ŞAHİN
Journal of Clinical Practice and Research - 2013;35(2):52-55
Amaç: İntrasitoplazmik sperm injeksiyonu (ICSI) yapılan zayıf over yanıtlı olguların kontrollü ovaryan stimulasyon sikluslarında mikrodoz flare-up ile multidoz GnRH-antagonist protokollerinin karşılaştırılması. Gereç ve Yöntemler: Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Tüp Bebek Ünitesi’nde 2005-2012 yılları arasında ICSI yapılan 1927 olgudan zayıf over yanıtı olan 216 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar mikrodoz GnRH-agonist flare-up (Grup 1, n:69), GnRH- antagonist (Grup 2, n:147) olarak gruplandı. Gruplar kullanılan siklus parametreleri ve klinik gebelik oranları açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Demografik ve klinik verilerin karşılaştırılmasında, gruplar arasında infertilite süresi (12,10±5,87 yıl vs 9,32±5,57 yıl) dışında anlamlı fark izlenmedi. İki grup arasında, gonadotropin dozu, E2 düzeyi, endometrial kalınlık/patern parametreleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmezken, total ve matür oosit sayısı antagonist grubunda anlamlı derecede yüksek bulundu (3,97±3,66 vs 5,41±4,65, ve 2,88±3,15 vs 4,27±3,78, p<0,05). Klinik gebelik oranları açısından gruplar arası anlamlı farklılık saptanmadı (%10,1 vs %19). Sonuç: Zayıf over yanıtı olan hastaların ICSI sikluslarında GnRH agonist flare-up ve multidoz GnRH antagonist protokolleri arasında stimulasyon parametreleri ve klinik gebelik oranları açısından fark olmadığı için daha düşük maliyetli ve daha yüksek oosit sayısı elde edilen multidoz GnRH antagonist protokolünün tercih edilmesinin faydalı olacağını düşünmekteyiz.
