SERAP BALCI, HAMİYET KIZIL, SEVİM SAVAŞER, ŞADİYE DUR, BİRSEN MUTLU
Psikiyatri Hemşireliği Dergisi - 2019;10(2):124-130
GİRİŞ ve AMAÇ: Tanımlayıcı tipte olan bu araştırma, zihinsel engelli çocuğu olan ailelerin yaşadıkları güçlükleri ve aile yükünü belirlemek amacıyla yapılmıştır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Araştırmanın evrenini zihinsel engeli nedeniyle özel bir rehberlik ve araştırma merkezinde takip edilen 018 yaşları arasında olan 220 çocuğun anneleri oluşturdu. Örneklem grubunu ise araştırmaya katılmayı kabul eden 160 anne oluşturdu. BULGULAR: Çocukların %36.9’unun hafif, %43.1’inin orta ve %20’sinin ağır derecede mental retardasyonu olduğu bulundu. Annelerin %48.8’i çocuklarının bakımına yardımcı olacak kimseleri olmadığını, %38.8’i hayal kırıklığı, %48.1’i şaşkınlık, %31.3’ü şok, %52.5’i çaresizlik, %16.9’u öfke, %14.4’ü ise suçluluk hissettiğini, %13.1’i başkalarını suçladığını, %61.9’u durumu takdir-i ilahi olarak gördüğünü, %12.5’i intihar düşüncesine sahip olduğunu ve %28.1’i depresyon yaşadığını belirtti. Annelerin %7.5’inin “Aile Yükü Değerlendirme Ölçeği (AYDÖ)” puanı düşük, %92.5’inin ise yüksekti. TARTIŞMA ve SONUÇ: Ailelerin çoğunun geleceğe endişe ile baktığı, yüklerinin katlanılamayacak kadar ağır olduğunu düşündükleri ve sağlık profesyonellerinden bilgi ve destek bekledikleri belirlendi.
