ŞÜKRÜ OĞUZ ÖZDAMAR, SİBEL BEKTAŞ, FİGEN BARUT, BURAK BAHADIR, GAMZE NUMANOĞLU, BANU DOĞAN GÜN, TULU EMRE EKEM, NESLİHAN KÖKTEN, ARZU SÖNMEZ, GAMZE MOCAN KUZEY
Türk Patoloji Dergisi - 2006;22(2):92-95
Sitoloji, son yıllarda patoloji uygulamalarında giderek önem kazanmaktadır. Bu çalışmada, kurumumuza gelen sitoloji materyallerinin alınma şekline, gönderildikleri bölümlere, organ sistemlerine ve genel sitomorfolojik tanılarına göre dağılımlarını değerlendirmek amaçlanmıştır. Ocak 2003 ile Aralık 2005 tarihleri arasında Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Sitopatoloji Laboratuvarı’na gönderilmiş olan 9.043 sitoloji materyali incelenmiştir. Toplam 9.043 sitoloji materyalinin %89.9’unu eksfoliyatif sitoloji, %10.1’ini ince iğne aspirasyonu oluşturmaktadır. Eksfoliyatif sitoloji materyallerinin %84’ü Kadın Hastalıkları ve Doğum, ince iğne aspirasyon materyallerinin ise %63’ü İç Hastalıkları Kliniği’nden gönderilmiştir. İnce iğne aspirasyonunda en sık örneklenen organ tiroid iken (%63), eksfoliyatif sitoloji materyalinde serviko-vajinal yaymadır (%82.5). İnce iğne aspirasyon materyallerinin %1.6’sına “malign“, %1.9’una “malignite şüphesi“, %65.8’ine “benign“ olarak tanı verilmiş, %30.7’si ise “yetersiz“ olarak değerlendirilmiştir. Eksfoliyatif sitoloji materyallerinin %6.4’ü “yetersiz“ olup, %0.7’si “malign“, %0.8’i “malignite şüphesi“ ve %92.1’i “benign“ olarak tanı almıştır. Kurumumuza gönderilen sitoloji materyallerinin çoğunluğunu, başta serviko-vajinal yaymalar olmak üzere eksfoliyatif sitoloji oluşturmaktadır. İnce iğne aspirasyonunda tiroid en sık örneklenen organdır ve bu yöntemdeki yüksek “yetersiz“ tanı oranı olası yetersiz örnekleme ile ilişkilendirilebilir.
