Soma Ganesh Raja NEETIIRAJAN, Ganeshamoorthy BASKAR, Aruna PARAMESWARI
Anestezi Dergisi - 2026;34(1):29-36
Amaç: Yüz maskesi ventilasyonu, kesin hava yolunu sağlamadan önce tüm hastalarda ventilasyon yöntemidir. Hava yolu muayeneleri, zor maske ventilasyonunu (ZMV) veya laringoskopiyi tahmin etmek için öykü ve fiziksel muayenelere dayanır. Ultrasonun hızlı ve yatak başında uygulanabilen bir araç olması, havayolu yönetiminde giderek daha fazla popülerlik kazanmasına yol açmıştır; hasta başı ultrasonografi, havayolunun değerlendirilmesinde klinik bir araç olarak kullanılabilmektedir. Standart anestezi indüksiyonu sonrasında, ZMV ile ultrasonografik olarak ölçülen lingual arterler arası mesafe (LAM), dil kalınlığı (DK) ve lateral farengeal duvar kalınlığı (LFDK) arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: Genel anestezi gerektiren elektif cerrahi için planlanan 264 hasta dahil edildi. Ameliyat öncesi bekleme alanında, LAM, DK ve LFDK'nin ultrasonografik değerlendirmesi ölçüldü. Standart indüksiyon sonrasında maske ventilasyonu uygulandı ve Han sınıflamasına göre derecelendirildi. Han sınıflamasına göre derecesi 2 ve üzeri olan maske ventilasyonu, zor olarak kabul edildi. Bulgular: Toplam 264 hastanın 230'unda (%87,1) maske ventilasyonu kolay iken, 34 hastada (%12,9) ZMV gözlendi. İndüksiyon öncesi LAM değerinin 2,52 cm'nin üzerinde olması %47,06 duyarlılık ve %76,09 özgüllük göstermiş olup, alıcı operatör karakteristiği altında kalan alan (AUROC) değeri 0,641 ve p değeri 0,004 olarak saptandı. Dil kalınlığı değerinin 4,67 cm'nin üzerinde olması ise %44,12 duyarlılık ve %83,04 özgüllük ile AUROC 0,636 ve p<0,001 olarak bulundu. Hem LAM hem de DK, ZMV için öngördürücü olup, LAM'ın öngörü gücü DK'ye kıyasla daha yüksekti. Sonuç: Lingual arterler arasındaki mesafenin 2,52 cm'nin üzerinde olması ve DK'nin 4,67 cm'nin üzerinde olması, ZMV için prediktiftir.
